De terugreis bleek nog een groot dieptepunt voor ons in petto te hebben. Never a dull moment.
We waren te zwaar. Niet ik, maar onze bagage.
Ik blijk het talent te hebben om in twee weken 10 kilo aan kleding te kunnen kopen. Het geld wat ik heb uitgespaard met mijn uitverkoop aankopen konden we inleveren bij de incheckbalie.
En jij hebt nu een uitgehold stuk hout in je woonkamer staan. Met dat onding wisten de stewardessen zich geen raad. Een didgeridoo koop je immers ook in Australië, en niet op de boulevard van Cannes.
En nu zijn we weer thuis. Ik zit weer in te dutten achter mijn bureau, en jij verkoopt weer advertenties aan mensen die daar nog in geloven. Het is fijn dat we beiden de wereld voor de gek houden. Op onze eigen manier.
Goedemiddag Charis. Gesterkt door jouw woorden zal ik hier de rest van de dag achter mijn bureautje wachten tot er alweer niets zinnigs is gebeurd.
rudy kaals (Email) (URL) - 12:57 5 September ’08