Veertien jaar geleden kreeg ik op mijn verjaardag een fiets van mijn oom. Ik had al een fiets, maar deze was veel mooier.

Mijn oom was een beetje het buitenbeentje van de familie. Als je wat ouder bent en dingen wat beter in perspectief kan zien, dan snap je dat. Toen ik zestien werd kon ik dat nog niet, dat wist hij ook wel. Hij was kind aan huis bij ons. Misschien ook omdat mijn moeder het hek altijd opendeed als hij ervoor stond.

Hij had geen baan, en ook niet veel hobbies eigenlijk. Op een gegeven moment toen hij het zat was dat de overheid zoveel tijd en moeite in hem stopte zag hij ook in dat hij maar beter kon gaan werken. Hij kwam terecht bij een metaalbewerkingsbedrijf. Waar het niet heel hard werken was, maar hij wel heel wat meer ving dan een uitkering. Hij stond nog maar twee keer per week voor het hek.

Als alle familie op mijn verjaardag met elkaar zat te kletsen, en ik naar de televisie aan het staren was, was hij de enige die naast me kwam zitten en mij vroeg naar mijn vakantie in Noordwijk met mijn vriendinnetjes. En of ik al 'iets met jongens' deed.

Zolang als ik hem kende had hij nog nooit een vriendinnetje gehad. Als hij niet bij ons was hield hij zich niet bezig met meisjes, wel met spelletjes spelen op de computer en zaakjes. Hij vertelde dat je het beste kon gaan als ze toneel hadden, het het liefst over vroeger. Dan zag je op ooghoogte niet veel meer dan grijs haar. Vroeger is als een magneet voor oude mensen, omdat het heden niet zoveel meer te bieden heeft.
Er waren dan misschien niet zoveel mooie fietsen, maar er stond er altijd wel eentje, dat was genoeg. Die oudjes zijn niet zo alert. Net na de pauze als iedereen weer de zaal in schuifelt, het personeel nog te druk is met het opruimen van de tafels, en er nog niemand naar het toilet hoeft, is het het beste moment om toe te slaan. Meestal laadde hij de fiets in zijn kofferbak zonder het slot los te maken, dat deed hij later wel in de schuur. De politie had hem bijna te pakken gehad. Maar de smoes dat het de fiets van zijn dochter was voldeed. Kinderen werden niet nagetrokken, de fiets ook niet. Het was zijn redding, en mijn verjaardagscadeau.

 

Gefeliciteerd dan maar. Een fiets krijg je niet van me: ik ben je oom niet!

Menno Nicolai (Email) (URL) - 10:39 3 December ’09

Beetje vreemde oom.. lief dat ie een fiets voor je jatte! Ow en 30 ja? Ick wuensch dir allet Jute zum Jeburtstach!!

rudy kaals (Email) (URL) - 12:43 3 December ’09

Eindelijk weer een stukje. Als het zulke stukjes zijn, is het wel, het wachten waard geweest..

Jan (URL) - 15:25 3 December ’09

Gefeliciteerd met je verjaardag. Wat kreeg je dit jaar van je oom? ;-)

Peet (Email) (URL) - 14:05 4 December ’09

volgens mij is er iets weggevallen in de laatste alinea’s, wat eerder wel klopte….

jos (Email) (URL) - 10:39 13 Januari ’10

Mooi voor het verhaal zijn als het zich in een grensdorp zou afspelen.;-)

brasi - 20:18 28 Januari ’10