Hello Hong Kong!

~ 30 December 2014

Kerst!

Het vinden van wat leuke mensen om ons heen ging nogal snel en goed. We zijn door verschillende mensen die we kenden gekoppeld aan wat mensen hier. Tel daar wat mensen van werk bij op en wat beachvolleybalvriendjes van Jarijn en je bent een heel eind.

We hebben een groepje vrienden die we vooral vaak in het weekend zien in het gezelschap van bier. In de zomer was dat vaak buiten op het terras, nu verzinnen we vaak iets anders. We zijn in die groep trouwens het enige stel, maar we worden gedoogd omdat twee van onze getuigen ook tot deze groep behoren. Of omdat we best gezellig zijn, dat kan natuurlijk ook.

Deze stad is een komen en gaan van mensen, je maakt daardoor snel vrienden en iedereen is erg open. Zo hebben we regelmatig met stellen afgesproken die we helemaal niet goed kenden, en dat heeft elke keer nog goed uitgepakt. Ze zijn hoog opgeleid, hebben leuke interesses en vaak een erg goed gevoel voor humor.

Zoals we in Nederland voornamelijk Nederlandse vrienden hadden, hebben we hier weinig lokale vrienden. De kloof met de Hong Konger is behoorlijk groot. We hebben een paar Chinezen in ons netwerk maar zij hebben of een tijd in het buitenland gewoond of hebben al veel internationale vrienden, dat scheelt erg veel.

De meesten van onze vrienden zijn hier heengekomen omdat ze hier een baan konden krijgen, of zijn blijven hangen na hun studie. Wij zijn met onze wilde plannen in dat opzicht een uitzondering. Een heel klein deel van onze vrienden heeft trouwens een riant expat salaris. De meesten hebben een gewone baan, verdienen een prima boterham, maar nemen gewoon de metro ipv rond te rijden in hun dure Porsche. Dat is natuurlijk wel een beetje jammer, want ik wel ook wel eens kijken hoe dat voelt, met een Porsche door Hong Kong scheuren. Maar het is wel fijn om mensen om je heen te hebben die dezelfde levensstijl hebben.

Zo vierden we Eerste Kerstdag op ons eigen balkon met een BBQ met een mannetje of acht. En werden we op tweede kerstdag uitgenodigd door Jarijn zijn beachvolleybalvrienden. We zaten tijdens de kerst met negen nationaliteiten aan tafel. Zalig kerstfeest!

1e kerst, winter BBQ op ons terras
~ 28 December 2014

Winter

Bij jullie in Nederland ligt sneeuw. Hier is het inmiddels ook winter. Gelukkig is het hier wat minder koud, op dit moment zo’n graad of 13. Doordat het hier een stuk vochtiger is, soms wel een luchtvochtigheid van 80%, voelt het wel een stuk kouder. Eens per week gaan de alarmbellen rinkelen, en geeft mijn weerapp aan dat er koud weer op komst is en dat we de bejaarden moeten binnenhouden. Ik loop dan schaamteloos met winterjas en muts op, net zoals de rest van de Hong Kongers trouwens.

Elk huis komt hier met minimaal een airco of twee, maar wel zonder verwarming. Het is dus op menig kantoor werken met de jas aan en muts op. Bizar. We hebben sinds vorige week een kachel. Omdat we wonen in een schoenendoos is het snel warm, en anders kunnen we altijd nog onder ons warme dekbed kruipen.

Jullie hoeven nog geen hulp te sturen, het wordt komende week 20 graden. Hoera!

Kijk, daar heb je zo'n weather warning
~ 28 December 2014

Working 9 to 9

Ik heb nog geeneens geschreven dat ik een baan had. Dat had er denk ik mee te maken dat mijn baan nogal veel tijd opslokte. Inclusief reistijd zo’n 12 uur per dag. Uitschieters daargelaten.

Waar in Nederland iedereen behoorlijk happy is in zijn baan, zijn heel veel mensen dat hier niet. De werktijden zijn in het algemeen lang en is het werk niet altijd even inspirerend. Ik ben daar hier geen uitzondering in. Een van de redenen dat ik hier zo weinig schreef is omdat ik geen tijd had. En vaak kreeg dan uit eten of even de stad in voorrang op een stukje schrijven. Als ik om 8 uur (meestal was dat later) naar huis ging was ik vaak de eerste. En vaak zag ik nog dat er gewerkt is tot 11 uur ‘s avonds. Mijn baas was pas rond een uurtje of 7 ‘on fire’ en dan moet ineens alles anders. Wil je er een beetje bijhoren en wil je dat er iets met jouw mening wordt gedaan dan kan je maar het beste blijven tot laat. We zijn niet naar Hong Kong gekomen om 55 uur te werken per week. Toen ik drie weken geleden ik om 1 uur ‘s nachts vanuit werk vertrok kwam ik tot de realisatie dat dit nooit een 9 tot 6 baan zal worden. Die maandag heb ik opgezegd.

Je baan hier opzeggen heeft wat meer gevolgen dat in Nederland. Zo behoud ik mijn visum, maar mag ik er niet op werken bij een ander bedrijf, dan moet ik een nieuwe aanvragen. Ik kan dus een heel jaar legaal in Hong Kong verblijven. Jarijn kan wel zijn werkvisum behouden, eigenlijk is dat heel raar. Inmiddels hebben we een wat groter zakelijk netwerk en ben ik erachter gekomen dat ik als freelancer ook een goede boterham kan verdienen. Mijn eerste klus heb ik inmiddels binnen. Afgelopen week was mijn eerste week als freelancer, dat was heel erg fijn.

~ 22 October 2014

Gele paraplu's

De afgelopen maanden was IS veelvuldig in het nieuws. Het was fijn om in Hong Kong te zitten waar men geen terrorisme kent. Veilig in een land waar alles koek en ei is.

Een paar weken geleden werden we geconfronteerd met de eerste Occupy demonstratie. Een grote groep mensen die met een banier door de straten liep. Straten afgezet, meters lang. Indrukwekkend en heel vreedzaam. Er werd aangekondigd dat ze de week erop zouden gaan staken en het verkeer lam zouden leggen. Wij haalden onze schouders op.

Er zijn twee groepen die zich inzetten voor democratie in Hong Kong. De Occupy beweging en de studenten. Die moesten eerst weinig van elkaar hebben, maar volgens mij hebben ze na een tijdje de handen ineen geslagen. Er zijn mensen die het conflict veel beter kunnen uitleggen dan ik, zoals de site van de NOS. Ook de Wall Street Journal heeft een heel aardig artikel waarin wordt gesteld dat het voor een groot deel om een generatieverschil gaat.

En toen kwamen de demonstraties. Op de zondag dat er er traangas werd gebruikt zijn we de straat op gegaan. We hebben vanaf een afstandje gekeken naar wat er gaande was. Heel veel mensen, veel politie en chaos. Treurig. Mensen vroegen of we niet bang waren. Dit was peanuts vergeleken met voetbalrellen in Nederland.

Het besef dat Hong Kong ooit onderdeel van China zal gaan worden met minder persvrijheid en inspraak geeft de stad wel een rauw randje. Het maakt een paar lelijke gele plekken in het gras dat hier zo groen is. Ik ben bang dat het een strijd is die Hong Kong nooit van het grote China gaat winnen.

Omdat het nog geen 10 minuten lopen is van ons huis, zijn we elke dag even gaan kijken. Soms was de sfeer een beetje onrustig. ’s Avonds werd het drukker en elke dag waren er nieuwe kunstwerken.

Toen de wereldpers zich ermee begon te bemoeien, bedachten ze dat traangas loslaten op onschuldige studenten niet een heel goed plan was. De dagen daarna was er geen politie meer en de mensen bleven komen. Er ontstond een beschaving. Er kwamen bevoorradingspostjes. Studenten regelden de mensenstromen. Anderen deelden gele lintjes uit. Er werden heel mooie teksten en tekeningen op muren geplakt. Op Admiralty station waren tienduizenden mensen bij elkaar. Een braderie van Love & Peace. De aangrenzende straten helemaal leeg, het was fantastisch. Wie zijn vertrouwen in de mensheid heeft verloren had daar een avond rond moeten gaan lopen.

We stonden op de brug en keken uit op de tienduizenden mensen. Iedereen hield zijn telefoon met licht omhoog en zong liedjes. Dit gebeurde elke avond wel een keer en het was het moment dat alle camera’s aan gingen en iedereen sprakeloos toekeek. Het is een van de meest indrukwekkende dingen die ik ooit heb gezien. Ik ben die avond nog een beetje meer van Hong Kong gaan houden.

Zoveel lichtjes, zo mooi
Zoveel mooie dingen die zijn gebouwd, het ene nog fotogenieker dan het ander
Recyle punt
~ 5 October 2014

Zoek de verschillen

Ik typ dit vanuit het vliegtuig. Ik hang ergens in de lucht op weg naar Nederland. Over een paar dagen begint het congres dat ik organiseer, daarna ga ik nog ruim een week vrienden en familie bezoeken.

Het was raar om gisteren mijn spullen te pakken. Ik ben een paar weken geleden gestopt met Nederland mijn thuis te noemen. Ik heb het nu over ons Nederlandse thuis en ons Hong Kongse thuis. Ik ben heel benieuwd hoe Nederland straks voelt.

Het is ruim twee maanden geleden dat we vertrokken. De stad is bijna nog even adembenemend als toen we aankwamen. Mijn leven is compleet anders dan twee maanden geleden. Aan deze dingen moesten we het meeste wennen:

De eerste weken waren ze hard aan het bouwen onder ons huis en waren ze bezig met een groot bouwproject iets verderop. We wonen op één hoog; er zijn altijd veel mensen op straat. In het begin moesten we heel erg aan de herrie wennen. We waren niet de enigen; pas na weken voelde poeslief zich een beetje thuis. Op zondagochtend is het verrassend stil, dat is zo vreselijk fijn.

Niet alleen de herrie was wennen, ook het gebrek aan ruimte. Toiletten in een winkelcentrum die smal zijn. Gebouwen zo hoog dat je je afvraagt hoe je omlaag moet komen als er brand is. Grote stomen mensen die uit de metro komen. Het voelde alsof je woont in een miniatuurstad, maar inmiddels merken we het niet meer.

Het weer is nog steeds heerlijk. Op dit moment is het zo’n 30 graden; vrij warm voor de tijd van het jaar. ’s Avonds koelt het af, maar slapen zonder airco kan nog niet, mede doordat het zo vochtig is. Het is gewoon nog te warm. Het koelt ’s avonds nauwelijks af; dat betekent wel dat je ’s avonds lekker buiten een biertje kan drinken. En dat je nooit een jas hoeft mee te nemen.

Omdat het zo warm is hoef je ook niet zoveel kleren aan. Ik heb ongeveer één keer per week een lange broek aan. Op mijn werk hebben ze airco, dus dan kan dat prima. De rest van de week draag ik een rokje of jurkje. Minirokje of een kort jurkje aan naar mijn werk kan gewoon. In Nederland word je nagekeken als je een kort rokje aan hebt - of na gesist, afhankelijk van in welke buurt je woont. In Hong Kong gebeurt dat niet. Dat is zo’n verademing. Ik heb een paar weken geleden wat kittige jurkjes gekocht. :)

Het leven gaat hier snel. Iedereen werkt lang. Daardoor eten mensen vaak buiten de deur. Veel mensen in Hong Kong koken nooit. Wij gelukkig wel, maar we gaan vaker uit eten dan we verwachtten. Even de deur uit, biertje doen op straat. Gezellig samen een hapje eten. In het weekend doen we vaak biertjes met vrienden, doordeweeks hebben we daar niet echt de tijd voor.

De Hong Kongers zijn fijne mensen. Ze lijken soms wat stug, maar dat is vaak omdat ze je niet begrijpen. Eén lach maakt veel goed. De Amerikaanse vriendelijkheid zal je hier niet vinden, maar iedereen is wel vreselijk beleefd.

Het is een heel veilige stad; je hoeft niet elk moment op je tas te letten. En in tegenstelling tot andere Aziatische landen word je hier niet afgezet. Ze zijn hier met zoveel en het voelt alsof iedereen weet dat hij zich een beetje moet gedragen omdat het anders een puinhoop wordt. Het is een verademing.

Nederland is een fantastisch land, maar wij waren toe aan wat anders. Ik geloof dat dat doel is geslaagd. Er is hier zoveel te doen en nog zoveel te bereiken, dat we nog lang niet klaar zijn.

Een middag in Causeway Bay
Een avond in Causeway Bay
~ 5 October 2014

It has been a while

Mijn laatste stukje is van weken geleden. Ik geloof dat het de week was dat ik ging solliciteren. Daarna is alles nogal snel gegaan.

De freelancemarkt is hier niet zo levendig, en daarnaast had ik hier nog weinig contacten. Na een paar weken ben ik maar eens op wat ‘apply now’ knoppen gaan drukken in Linkedin, want er moet toch geld in het laatje komen. Dat bleek al snel erg succesvol. Een week later was ik aan het werk bij een heel tof Hong Kongs bedrijf dat de startup fase al ontgroeid is. Ik heb jarenlang voornamelijk templates gebouwd; projecten duurden niet langer dan een paar maanden. Het was erg leuk, maar ik was wel toe aan iets anders. Zoals mijn baas het zei: “Je bent nu de baas van de website”. Dat is best tof.

De werkdagen zijn hier lang. De meesten beginnen weliswaar vaak pas om 10 uur, en soms komen ze zelfs binnen om half 12, maar daar staat tegenover dat ze erg laat weg zijn. We lunchen met z’n allen. Ik ben de enige westerling. De kaart is soms in het Chinees, en die vertalen ze dan voor me. Ik kan hier nog wel 5 stukjes over schrijven. Ik probeer een schema van 9 tot 7 aan te houden; dat lukt na een paar weken aardig. Met een uur heen en een uur terug reizen ben ik al snel 12 uur van huis. Dat is best heftig als je bedenkt dat ik daarnaast ook nog een congres organiseer en voor Nederlandse klanten werk.

Jarijn heeft sinds afgelopen week een baan. Hij begint maandag met een vlucht naar New York en is de week erop weer terug. Dan gaat hij aan de slag op kantoor.

Al met al komt het erop neer dat ik komende week in Amsterdam zit, mijn man in New York en dat we wonen in Hong Kong. Als je me dat een jaar geleden had verteld, had ik je niet geloofd.

Leventje
~ 22 August 2014

Weekend

We zijn hier nu ruim drie weken en ik kan me nauwelijks voorstellen dat we hier zijn gekomen met een paar koffers en tassen. Ik zou behoorlijk verdrietig worden als ik hier nu weer weg zou moeten. We zullen het dus wel naar onze zin hebben.

We hebben een fijn huis in een buurt waar we de weg al aardig kennen. Het leven is hier behoorlijk zoals we ons hadden voorgesteld, in hoeverre je je er een voorstelling van kan maken. Als de zon ondergaat zit ik nog vol verbazing omhoog te kijken naar alle mooie gebouwen, net zoals alle drie de vorige keren toen we hier waren.

De afgelopen week heb ik het nodige werk vanuit huis gedaan. We hebben supersnel internet voor een paar tientjes. Al moet ik bekennen dat ik alweer aan de snelheid ben gewend. Net zoals aan het formaat van ons huis. Sinds deze week huur ik een part-time bureau op een heel toffe co-working plek nog geen 3 straten van ons huis vandaan. Ik heb nog werk dat ik kan doen vanuit hier voor Nederlandse klanten, en dat is wel lekker opstarten. Ook heb ik veel contact met een mede-nerd die ik al een tijdje kende en die hier al een paar jaar woont. Volgende week organiseren we samen een avond met sprekers, en we hebben nog veel meer leuke plannen.

Het hele concept ‘freelancer’ is hier niet zo heel erg ingeburgerd. En als ze al freelancers zoeken, dan is het tegen een relatief laag uurtarief. Gelukkig zijn er genoeg (goedbetaalde) banen. Ik heb een paar keer op de ‘Apply now’ knop gedrukt op Linkedin. Een knop waarvan ik het bestaan niet wist, maar die bijzonder efficiënt is, want je hoeft alleen een uitgebreid CV te uploaden. En zo had ik gisteren een Skype sollicitatiegesprek voor een heel leuke baan bij een heel leuk bedrijf. Dat zou zo maar eens een positief vervolg kunnen krijgen.

Maar nu is het tijd voor weekend. Vriendje maakt een inktvis schoon voor op de BBQ. Morgen schijnt de zon en gaan we naar het strand.

Het uitzicht van mijn werkplek
Deze week regende het, dat zag er zo uit vanuit mijn werkplek
~ 19 August 2014

Ja, weer een blogje over eten

Ik meen dat Hong Kong de meeste restaurants per vierkante meter ter wereld heeft, ook al komen wij uit de de stad met de meeste Nederlandse cafe’s in Nederland, dus we zijn wel wat gewend. Je kan hier voor 5 euro warm lunchen met rijst en vlees, of met dumplings. Bubble tea kan je ook overal krijgen, je betaalt er maar anderhalve euro voor.

De normale ijsthee is hier trouwens ook heel erg lekker. Bij de standjes bij de metro kan je pittige visballetjes kopen, die zijn ook niet verkeerd. En voor 80 cent heb je een wafelachtige koek die naar vanilla smaakt. Lekker! En dan is er natuurlijk nog sushi. Alleen in onze buurt kan ik al drie plekken noemen waar je af kan halen. Elke grote supermarkt heeft meestal ook een eigen sushi afdeling waar ze vers maken. De sushi is hier aanzienlijk rijker belegd dan in Nederland en kost maar de helft.

Dat aanbod moet ergens gecompenseerd worden, helaas. Ik mis de kaas. En de creme fraiche. Beide is hier trouwens gewoon te krijgen, maar niet erg betaalbaar. Voor een klein potje creme fraiche betaal je 3 euro, de nood is op dit moment nog niet hoog genoeg. En voor een stukje Franse kaas uit de supermarkt ben je ook al snel 5 euro kwijt.
In het Hopewell Centre zit de ‘Taste’ supermarkt die inderdaad veel smakelijke gerechten heeft en is door ons al hernoemd tot de boodschappen juwelier omdat de helft onbetaalbaar is. Ik zal even alle lekkere dingen opnoemen die ze er hebben die ik niet mag kopen totdat ik het salaris heb van een investment banker: yoghurt, rundvlees, pindakaas (toch gedaan), spaanse ham, olijven (aiii), voorverpakte sla, muesli, hippe sausjes en smeerseltjes.

Ons huis is behoorlijk ingericht, we hoeven niet meer elke dag uit eten, sterker nog, we eten bijna elke avond thuis. In tegenstelling tot de gemiddelde Hong Konger. En we barbequen. Het koelt ‘s avonds een paar graden af tot zo’n 28 graden. Dat is eigenlijk te warm, maar met een koud biertje op je eigen terras zitten en kijken naar de hoge gebouwen om je heen is ook wat waard. Met of zonder kaas.

~ 11 August 2014

Elke dag markt

Ons buurtje Wan Chai staat onder andere bekend voor het feit dat je er zoveel voor in huis kan kopen. Zo hebben we drie bloemenwinkels in de straat. En een paar straten verder is een winkel die wij de Blokker noemen, omdat het assortiment overeenkomt, het is alleen wat meer op elkaar gestapeld.

Een paar straten verder is de Wan Chai Market, een overdekte markt met vlees, vis en groenten. Hong Kong heeft steeds minder van dat soort marktjes. We zijn blij dat we er eentje heel dichtbij hebben, maar er niet boven wonen. De overdekte markt zit verstopt achter alle marktstandjes die rondom de markt staan dus het is even zoeken. Het meeste van het fruit en de groente die ze hebben kan je ook in de AH vinden of anders in de toko. Maar ze hebben ook dragon fruit en ik zag pomolo’s liggen.

De prijzen liggen hier iets lager dan in Nederland. Alles gaat hier per ‘catty’, een Chinese maat, zo’n 600 gram. Een catty super lekkere paddestoelen kost nog geen 3 euro. Vlees hangt er aan haken, grote hompen of stukken rib. Ze verkopen ook duidelijk herkenbare lichaamsdelen, zoals poten en organen. Vis verkopen ze vaak per stuk. We moeten nog even leren hoe elke vis eruit ziet, want het is wat moeilijk kiezen als er geen supermarktsticker op zit. De garnalen, krab en kreeft herkennen we wel. Net zoals de levende schildpadjes, maar die laten we maar aan ons voorbij gaan.

Wan Chai vismarkt
~ 10 August 2014

Ferdi

Na twee keer vragen wisten we ongeveer waar we poes op konden halen. We belden naar een nummer en daar beaamde iemand dat er een poes met de naam Ferdinand was binnengekomen.

Met onze tassen en koffers namen we een taxi naar Cargo 1, een heel groot vierkant gebouw. Bij een balie kreeg ik een stapeltje papier die inderdaad leek op de papieren die ik Nederland had ingevuld. Stempeltje halen, geld betalen. Zo gaat dat hier, je betaalt niet veel belasting, maar alles heeft ‘stamp tax’. Toen naar een andere balie en werd ik een heel groot magazijn ingestuurd met stellages en forkheftruckjes. Halverwege sprak een mannetje mij aan en bracht mij naar een ander loketje die me uiteindelijk afzette bij de afdeling diertjes, waar ze Ferdinand na een kwartiertje kwamen brengen. Een verfromfraaid huisdier die iets weghad van onze Ferdi. Toen met een taxi naar onze AirBnb middenin een drukke straat waar we de eerste week zouden zitten. Een kattenbak van formaat Madurodam kon zijn goedkeuring wegdragen. Een blik voer met niet te indentiferende brokken na een paar dagen ook. Na een week verhuisden we naar ons eigen huis. Daar begon alles weer opnieuw.

Sinds een paar dagen is hij weer de oude. Nog een week en dan mag hij naar buiten. Hij slaapt alweer de hele middag, net zoals in Den Haag. Gister zat er een kakkerlak buiten voor het raam, hij aan de binnenkant van het raam geplakt. Nog een week Ferdi!

Zo blij dat hij er is!
~ 9 August 2014

EasyVan

Je hebt hier de app EasyVan, en die maakt zijn naam waar. Je geeft één of meerdere locaties op, kiest eventueel voor enkele opties zoals een steekkar en een Engels sprekende chauffeur. Binnen een minuut word je gematched en belt de chauffeur je op.

Ik kan inmiddels prima een gesprek voeren in gebrekking Engels met Chinees accent. Je moet je dat een beetje voorstellen als ’Theo en Thea go China’. De helft van de letters ontbreekt en een op de vijf woorden versta je niet. Maar een fototje en een adres op de Whatsapp doet wonderen. En zo stond onze driver met zijn grote ‘van’ ons te helpen met de loeizware kast die we op de kop hadden getikt. Reden we onder het water door naar de andere kant en hielp hij ons ook nog met alles inladen. Dat allemaal voor 35 euro.

Die kast die we tweedehands hadden gekocht, een hele mooie Ikea Pax met van die grote zwarte glimmende schuifdeuren bleek nog een heel gedoe. Ruim zes uur verder, hebben we zonder ruzie te maken een hele grote kast in een heel klein kamertje weten te krijgen. Wij passen er zelf nog net bij. En alle kleren passen erin. Ik kan zelfs nog winkelen.

Alles past, hoera!
~ 9 August 2014

Lekker slapen

We zijn dinsdag verhuisd. Dat ging nogal makkelijk. Twee keer heen en weer met de taxi. Met de extra zooi die we hebben verzameld in een week pastte het allemaal al niet meer in één taxi. Bovendien kost een ritje met de taxi zo’n 4 euro.

Hong Kong is tweetalig, dus alle contracten zijn zowel in Cantonees als Engels. Dat is erg gemakkelijk. We hebben inmiddels een Hong Kong simkaart, het internet is vandaag geinstalleerd. En in Kowloon hebben we voor 50 euro een hele berg pannen gekocht van een hele aardige dame die maar spullen uit haar huisje bleef halen, die wij vervolgens meenamen.

Niet alles gaat zo gemakkelijk. Toen we de sleutel van ons huis kregen, en de bedden op de site ruim op voorraad waren bij de Ikea, zijn we die middag naar de Ikea gegaan om een bed te bestellen. Het bestellen en meenemen van grote items werkt hier alleen wel wat anders dan dat we gewend zijn. Grote items kunnen alleen bezorgd worden. We hadden mazzel, de levertijd van onze spullen was maar 2 dagen, maar ik had me wel erg verheugd op een stoelen en een tafel. En slapen in ons eigen nieuwe bed.

Gelukkig hadden we die avond een afspraak voor een terrasset met een stel dikke kussens die voor twee dagen als bed kunnen dienen. De kussenset was niet compleet, en wij niet tevreden. En zo was het 9 uur ’s avonds, hadden we een huis met koude tegels en geen bed. Waar haal je een betaalbaar bed vandaan voor een dag of twee? De Toys ‘R Us! We kozen voor het luchtbed model deluxe met een vrolijke strandprint. Zo is het toch nog een beetje vakantie.

Dag 1 in ons nieuwe huis
~ 2 August 2014

Dag drie — we hebben een huis!

Ons plan was om één week in een AirBnB te zitten en dan naar ‘ons huis’ te verhuizen. Sommige dingen in Hong Kong kunnen heel snel gaan, zoals het vinden van een huis. We hadden in Nederland al het nodige voorwerk gedaan wat resulteerde in ruim 20 huizen kijken in de eerste twee dagen. Dat is nogal een beproeving als het buiten warm is. We legden ruim 15 kilometer lopend af.

De meeste huizen waren niet groter dan 45 vierkante meter, meestal met één slaapkamer, soms twee. Het hoogste huis zat op de 24ste verdieping en had een mooi uitzicht. Hoe oud een gebouw ook is, van binnen ziet het er altijd netjes uit. Ik geloof dat het heel gebruikelijk is dat de huisbaas het verft als er een nieuwe huurder in komt. Je moet wat met zo’n hoge huurprijs en weinig vierkante meters. De lonen voor ‘mannetjes’ liggen hier laag.

De zoektocht resulteerde in een klein knus huisje van zo’n 35 vierkante meter met een groot dakterras. Daar past toch mooi een slaapbank, een tafel en vier stoeltjes en een queensize bed in. De normale bedmaat is hier 185 centimeter en daar past het vriendje niet in. We hebben ook een grote open keuken, wat niet heel gebruikelijk is. Mensen eten vaak buiten de deur en de Chinezen wokken met zoveel olie, stank en spetters dat ze liever een dichte keuken hebben.

Ons huis staat in de Spring Garden Lane, een van de oudste straten van Hong Kong. Het wordt ingeklemd door de drukke straten Queens Road East en Johnston Road. Een paar straten verder vind je een marktje met groenten, vis en vlees. De metro is een minuut of drie lopen. Om de hoek is een basketbalveldje waar altijd wat te doen is. En als je wil weten waar we wonen in de skyline, zoek dan op het Hopewell Centre, een van mijn lievelingswolkenkrabbers aan het einde van de straat.

We hebben een klein geel huisje :)
~ 21 July 2014

Huizen kijken in december

Terwijl iedereen in december dacht dat wij lekker op vakantie waren, deden wij in alle stilte al wat uitzoekwerk.

Zo kregen we op straat een kaartje in onze handen gedrukt van een makelaar, die ons nog geen twee uur later diverse opties voor huizen mailde. Laat die Hong Kongers maar netwerken. Waar je in Nederland eerst geld moet neertellen kan je hier een makelaar binnenlopen en word je meteen geholpen. Een paar dagen later bekeken we 4 huizen. Ondanks dat het klein is hadden we beiden iets van ‘hier kunnen we het wel uithouden’.

We leerden dat de een na hoogste verdieping de ‘Phoenix floor’ heet, dat is vaak de duurtste etage omdat je het beste uitzicht hebt, en het is een stuk koeler dan de bovenste verdieping. Ik vond de Phoenix Floor vooral erg bevorderend voor mijn hoogtevrees.

Gisteren Whatsappte onze makelaar dat de prijzen weer een nieuw hoogtepunt hebben bereikt. Kortom, het komende jaar gaat ons alleen maar hoogtepunten brengen. :)

Hier keken we dus niet :)
~ 21 July 2014

Gaat de poes ook mee?

Ja, de poes gaat ook mee.

Stap één, een visum. Gelukkig kennen we al wat mensen in Hong Kong, zij waren zo aardig om een ‘permit’ (door ons omgedoopt tot purrrrmit) aan te vragen. Na een paar weken zat er een acht pagina tellend visum met instructies en formulieren die ingevuld moesten worden in de brievenbus. Op dat moment denk je dat je de grootste stap hebt overleefd en de rest een piece of cake is. Dus eerst maar eens met poeslief naar de dierenarts voor de nodige prikken. Internationaal dierenpaspoort erbij. Een paar weken later bleek dat hij ook een rabies inenting nodig had, dus dat was ritje twee naar de dierenarts.

Ik dacht ook dat we poes met één formuliertje op de KLM site onze vlucht te kunnen zetten, maar daarvoor heb je een tussenpartij nodig. Huilmomentje. Visioenen van spaargeld dat opgaat aan poezenvliegtickets en rare bureautjes. Animals to Fly was gelukkig betaalbaar en heeft daarnaast een lollige Facebook pagina, waarop staat dat ze een hok voor een leeuw aan het timmeren zijn enzo.

Dan denk je dat je er bent. Hoera! Visum, ticket, klaar. Dan heb je nog een gezondheidsverklaring nodig. Dit was het moment dat poes niet meer nieuwsgierig in zijn kattenvervoerbakje kroop. Formulier mee, poeslief omkeren, stempels zetten. Mooi, scannen en opsturen en klaar! Maar dan moet er nog een stempel op van de Voedsel en Warenautoriteit. Je begint langzamerhand te snappen waarom mensen dieren gewoon in hun koffer stoppen. De Voedsel en Warenwet zit in Utrecht, en wij zijn vooral erg blij dat dat we niet in Zuid Limburg wonen (om meerdere redenen trouwens). Drie uur onderweg voor één stempel. Wist je dat ze in Hong Kong ook asiels hebben? Gratis tip voor iedereen die hetzelfde van plan is ;-)

Die stempel zat vanmorgen op het juiste formulier. Kopie naar het ministerie van Landbouw in Hong Kong. We zijn er bijna. Denken we.

Er kan nog van alles misgaan.

Ferdinand
~ 16 June 2014

Waar gaan jullie dan wonen?

Wij willen gaan wonen in Wan Chai of een van de omliggende haltes op Hong Kong Island, omdat het daar het leukst is ;-). Naast wolkenkrabbers en hippe winkelcentra zijn er steegjes met noodleshops en kan je in het zuiden van het eiland stranden vinden waar het soms uitgestorven is.

Voor de eerste week hebben we een AirBnB, na een week hopen we een huis te hebben. Met een huis moet je een appartement voorstellen dat niet veel groter is dan 45m2, we hebben hier zo’n 120m2. Het is onbetaalbaar, maar er is wel genoeg aanbod gelukkig. Je hebt moderne woonflats met van die hoge ramen en bovenop een gedeeld dakterras met vaak sjieke loungebanken, een sportschool en een zwembad. En je hebt de wat oudere walk-ups met soms een eigen dakterras. Al zien die walk-ups er van buiten niet uit, van binnen zijn de muren en de vloeren bijzonder strak.

Het is maar goed dat we niet zoveel spullen meenemen.

Hong Kong bestaat uit Hong Kong Island, New Territories en de Kowloon Peninsula, dat is het deel wat aan China vastzit. En dan zijn er ook nog zo'n 200 eilanden. Hong Kong Island is iets kleiner dan Terschelling en er wonen zo'n 1.2 miljoen mensen. Picture that. De Wikipedia pagina van Hong Kong heeft nog meer leuke feiten.

Wan Chai
~ 16 June 2014

Hoelang is een Chinees?

Hoelang is zeven weken? Zeven weken is nog bijna twee maanden. En ineens was het afgelopen week zes weken. Zes weken is iets langer dan een maand, en dan gaat de tijd ineens weer heel snel. Nu hoop ik ineens dat de rest van de weken niet zo hard voorbij vliegen. Afgelopen week raakte ik in paniek dat ik het daar helemaal niet fijn ga vinden, in die grote stad waar het heel warm is nu. Zonder mijn vrienden en de Albert Heijn.

Toen we in januari terugkwamen uit Hong Kong en ik pas tegen een paar mensen had verteld dat we deze zomer echt zouden vertrekken toen was het echte besef er nog niet. Toen enkele maanden later dat besef er wel was heb ik een paar weken gedacht ‘waaarrrr zijn we mee bezig’. Dat is nu gelukkig ook over en als mensen reageren met ‘ow, dat is al best snel’ kan ik nonchalant mijn schouders ophalen. Goed he?

De bergen werk zijn afgenomen, althans aan mijn kant. Jarijn maakt regelmatig nog lange dagen, al zitten zijn weekenden niet meer propvol met nakijkwerk. Ik zit niet meer fulltime bij een klant waardoor ik tijd heb om heen en weer te mailen met diverse instanties. Daar kan ik ook een blog over schrijven, maar die zal ik jullie onthouden. Ha!

~ 28 May 2014

Mag mee! Mag niet mee!

We gaan geen container verschepen. Ook omdat we niet weten hoelang we gaan, minimaal een jaar, en misschien wel veel langer.

Spullen verschepen kost veel geld en zit er een Ikea in Hong Kong centrum. Op Causeway Bay, het shopping walhalla van Hong Kong, voor zover Hong Kong niet in zijn geheel shopping paradijs is. Het wordt niet met de trein en de bus naar Delft, maar met de Metro naar de Ikea, en met de taxi terug. Ik zei toch dat het leuk zou worden?

We vertrekken met twee grote koffers en wat overbagage. In oktober vlieg ik nog een keer terug, en kan dan nog wat ‘winterkleren’ meenemen. Daar willen we het graag bij laten, want het moet ook ooit weer terug.

Aangezien ik toch regelmatig behoefte heb ‘retail therapy’ is het selectief shoppen. Mag mee, mag niet mee! Aankopen die ik heb gedaan de afgekopen maanden: nagellak en oorbellen. Verder maak ik uitzonderingen voor kleding van Nederlandse merken, want dat is Dutch Design en dat mag. Ofzo.

Wil je echt lekker opruimen, ga verhuizen naar de andere kant van de wereld met 3 koffers. Je kan ook gaan wonen op 40 vierkante meter. Of je gaat beide doen, kan ook.

Elke keer als ik denk, waar zijn we mee bezig, denk ik aan vriendinnetje S. tegen me zei; je kan de rest van je leven nog in Den Haag wonen.

Dit boek kreeg ik van mijn moeder; Chineasy. Mag mee!
~ 27 May 2014

Hallo Nederland, hallo Hong Kong!

Het eerste blogje op deze pagina is geschrapt. Omdat je van verhuizen naar de andere kant van de wereld erg moe wordt, en ik op dit moment alleen maar kan denken aan slaap. :)

Geef poot